Het orakel's woord gold als waarschuwing.
Een voorspelling.
Sparta zal vallen.
Gans Griekenland zal vallen.
En Perzisch vuur zal Athene herleiden tot as.
Want Athene is slechts een hoop steen en hout, weefsel en stof.
En als stof zal het verspreid worden door de wind.
Alleen de Atheners zelf blijven bestaan.
En het lot van de wereld hangt af van iedere van hun lettergrepen.
Alleen de Atheners bestaan.
En enkel robuuste houten schepen kunnen hen redden.
Houten schepen... en een vloedgolf heldenbloed.
NL ondertitels: "Bère"
Leonidas... mijn echtgenoot.
Leonidas uw koning.
Leonidas en de dappere 300 zijn dood.
De vrije mannen en vrouwen van Griekenland zijn niet gebonden door misbruik van hun Spartaanse dood.
Zij aanbeden de oorlog niet en toch gaven ze hun leven voor hen.
Voor de belofte die Griekenland deed.
Het zijn onze vijanden die onze vrijheid hebben gesmeed in het vuur van de oorlog.
Het was koning Darius die naar hier kwam om ons land af te pakken.
Tien jaar is het al geleden vooraleer hij ons de ogen begon uit te branden...
voor deze bittere oorlog onze kinderen dwong, mannen te worden.
Tien jaar geleden begon deze oorlog...
zoals alle oorlogen beginnen... met de grieven.
Marathon.
De Perzische koning Darius...
verveeld in de wetenschap dat de Grieken vrije mensen zijn.
kwam naar Griekenland om ons te onderwerpen.
Hij kwam aan land bij het veld van Marathon met een invasieleger...
driemaal het aantal van de Griekse verdedigers.
Dat verplichtte de bedreigde Atheners te doen wat ondenkbaar was.
Zij vielen aan.
Zij vielen de uitgeputte Perzen aan toen die aan land kwamen...
van hun schepen met wankelende benen na een maand op zee.
Ze vielen hen aan vooraleer ze hun kamp konden oprichten en hun soldaten ontplooien.
En wie was de architect van deze onbezonnen strategie?
Een weinig bekend Atheens soldaat...
door zijn mannen genoemd als... Themistocles.
Hij liet de Perzen proeven hoe een Atheense verrassingsaanval smaakt.
Alle gedachten aan een overwinning waren weg.
Duizenden doden. Honderden daarvan, hun makkers.
allemaal voor één gedachte. Een vrij Griekenland.
Een Atheens experiment, genoemd democratie.
Was dit idee het waard? Was het al die offers waard?
Themistocles liet de goede koning Darius beslissen.
Want tussen de chaos door was er dat ene moment.
En Themistocles zou het aangrijpen.
Dat ene moment dat eeuwen later nog gekend zou zijn.
Dat moment dat hem zou doen stijgen van eenvoudig soldaat...
tot op het niveau van een Atheense politieke machthebber.
Een moment waarop Themistocles 'n legende zou worden.
Maar zelfs toen de lof en heerlijkheid hem opwond...
wist Themistocles diep in zijn hart dat hij een vergissing had begaan.
Het was Darius' zoon, Xerxes.
Zijn ogen waren de weerspiegeling van zijn lotsbestemming.
Themistocles wist dat hij die jongen had moeten doden.
Die immense vergissing zou hem altijd blijven achtervolgen.
Daardoor was het Themistocles zelf die de beving veroorzaakte over het Perzische rijk.
En krachten in beweging zette die het vuur tot in het hart van Griekenland bracht.
Terwijl de goede koning op sterven lag...
werden al zijn beste generaals en adviseurs aan zijn sterfbed ontboden.
Geen van hen was bekwamer dan de bevelhebber van hun zeemacht.
Artemisia.
Haar gedrevenheid werd alleen overstegen door haar schoonheid.
Een schoonheid even groot als haar toewijding aan haar vorst.
Darius verkoos Artemisia veruit boven al zijn andere generaals...
want zij had hem overwinning gebracht op het slagveld.
Aan haar, had hij de perfecte krijger...
zijn beschermelinge, iets wat zijn zoon Xerxes nooit zou zijn.
Zo lief... m'n kind
Mijn lief... kind.
Vader.
Xerxes... maak niet dezelfde fout die je vader maakte.
Laat de edele Grieken voor wat ze zijn.
Alleen de Goden kunnen hen verslaan.
Alleen... de Goden.
Zeven dagen lang, rouwde Xerxes, verlamd door z'n verdriet.
Op de 8e dag...
fluisterde Artemisia hem het zaad in van de krankzinnigheid die hem zou verteren.
Je vaders woorden waren geen waarschuwing...
maar een uitdaging.
"Enkel de Goden kunnen de Grieken verslaan".
Jij zal een God-koning zijn.
Artemisia verzamelde de priesters, tovenaars en mystici uit iedere hoek van het rijk.
Zij wikkelden de jonge koning in Sumerische doeken ondergedompeld in oude betoverde vloeistoffen.
en zonden hem alleen naar de woestijn.
Om van zijn delirium door oververhitting en dorst af te raken...
strompelde hij een kluizenaarsgrot in.
Xerxes liep langs de nietszeggende ogen...
en lege zielen van de holle schepsels die ronddwalen in de duistere kanten...
van ieders hart.
En in die duisternis...
gaf hij zich volledig over...
aan krachten, zo kwaadaardig en pervers.
Toen hij weer bovenkwam, was er niets meer over van de mens die Xerxes was.
Zijn ogen vlamden als scharlaken kolen.
Hij werd ontkleed, gewassen, glamoureus en zacht.
Xerxes was herboren als een God.
Artemisia vertrouwde niemand.
Onder dekking van de nachtelijke duisternis...
werd het paleis gezuiverd van al Xerxes zijn medestanders.
Al diegenen die hij vertrouwd had.
Al degenen die hem hadden grootgebracht.
Al degenen waar hij advies aan gevraagd had...
maakten al snel kennis met haar gramschap.
En toen de Godkoning voor zijn volk stond...
zag Artemisia hoe haar feilloze manipulatie vorm begon aan te nemen.
Omwille van de glorie...
omwille de wraak...
Oorlog!
De oorlog komt naar Griekenland.
In het aanschijn van een monsterlijk leger van wel meer dan een miljoen eenheden.
zou het iets meer moeite kosten voor Themistocles...
de held van Marathon...
om af te maken wat hij was begonnen.
Alsjeblieft. We moeten beroep doen Xerxes redelijkheid.
Lafaard.
Athene is een stad vol lafaards. - Hou je smerige bek dicht.
Hou jij de jouwe dicht. - Ik vermoord je.
Stilte! - Stilte voor de held van Marathon!
Dit is een democratie, geen straatgevecht!
De Perzische aanval zal komen uit zowel het noorden alsook het zuiden.
De stadstaten moeten een bestand bedingen. - Ja, ja, we moeten onderhandelen.
Onderhandelen met tirans.
Geef mij één voorbeeld waar de natie wel bij gevaren is.
Mijn waarde landgenoten, we kunnen de toekomst alleen maar inschatten...
door wat we doorstaan hebben in het verleden.
Velen van u hier stonden me bij in Marathon.
Zij die gediend hebben en gestreden hebben..
weten hoe ware vrede wordt gesmeed.
Laat u niet bedriegen.
Xerxes, de zoon van Darius, is een wolf aan onze deur.
Hier en nu...
moeten we de keuze maken: houden we stand en vechten we voor Griekenland, of niet?
Niet Argos...
Corinthië, Megara, Athene...
zelfs Sparta kan de Perzen niet alleen aan.
We moeten volharden als één natie...
in ons eigen belang, of we zullen vergaan.
Stuur ons de schepen die we nodig hebben om Griekenland te verdedigen.
Themistocles zal meer nodig hebben dan alleen maar onze schepen.
Hij zal onze kinderen nodig hebben om mee te vechten.
En hoe zit het met Sparta? - Stuur ieder schip wat we hebben...
naar de noordkust van Eubea.
Ik ga de hulp vragen...
van de machtige Spartanen.
We hebben nog altijd niets gehoord van de boodschapper die je zond naar Sparta.
Koning Leonidas zou wel eens beledigd kunnen zijn door je genereuze voorstel.
Misschien moest ik maar zelf oprukken naar Sparta en het platbranden tot op de grond.
Onthoud... wanneer een koning zo geliefd is als ik...
kan er veel worden volbracht.
Hij zal gedwongen worden mijn goddelijke kracht te weerstaan.
Athene probeert een coalitie op te richten.
Het zal niet meer betekenen dan een lappendeken van schepen.
Zodra we deze wateren overwonnen hebben, heb ik m'n machten nodig om het land te vernietigen.
Om die lafaards van Grieken eraan te doen herinneren dat we hun belediging niet vergeten zijn.
Laat de paarden rusten en drinken Ik ga beter alleen verder.
De Spartanen hebben het niet zo hoog op met ons.
Spartanen... - Themistocles...
wat brengt jou naar Sparta?
Ik kom Leonidas spreken om hem te waarschuwen dat de Perzen oprukken.
Wel, dan kom je te laat. Een Perzisch boodschapper bracht deze voorwaarden al naar Leonidas.
Een symbolisch offer van aarde en water.
Spartanen, weet dit en weet het goed...
Vandaag is het een Spartaan z'n mooiste moment.
Z'n grootste vervulling van wat hij koestert...
is dat moment...
waarop hij met hart en ziel vocht voor het behoud...
van Sparta... en gedood werd op het slagveld.
Zegevierend.
Nu dan... wie is bereid te sterven aan de zijde van onze koning?
Themistocles...
Je bent van ver gekomen om je lul te strelen terwijl echte mannen oefenen.
Koningin Gorgo, zou je hen niet beter trainen in leven te blijven aan de zijde van hun koning?
Er breekt een nieuwe tijd aan, Gorgo.
Het zal niet lang meer duren voor het volk in opstand komt tegen jouw eigenzinnigheid.
Dat klinkt als een bedreiging. - Nee...
Een gelegenheid om alle andere vrije Grieken te vervoegen en te weerstaan aan de ware tiran.
Tenzij natuurlijk, dat jij en Leonidas al een akkoord hebben gesloten met Xerxes.
Er werd niets afgesloten.
Xerxes' boodschapper was onbeleefd en toonde geen respect.
Hij begreep maar niet dat de bedreigingen zoals tegen Thebes en Athene geuit, hier niet zouden werken.
Dit is de geboorteplaats van 's werelds grootste krijgers.
De mannen wiens koning hen zou bijstaan en zijn leven zou geven voor éénieder van hen.
Xerxes' boodschapper begreep maar niet dat dit niet zo 'n typische Griekse stadstaat is.
Dit is Sparta.
Het was dus duidelijk voor de boodschapper dat Sparta zich niet zou onderwerpen?
Dat was duidelijk. Op dit ogenblik bespreekt Leonidas met het orakel zijn strijdplan.
Het festival ter ere van Carneus is het enige wat ons in de weg staat.
Het orakel zal zeker ook inzien dat we moeten vechten.
Dan is mijn timing perfect.
Ik voer een vloot schepen aan die een verenigd Griekenland vertegenwoordigt.
Ik ben hier om Sparta te vragen ons te vervoegen.
Geef me jouw schepen, Gorgo. Ik zal ervoor zorgen dat Xerxes...
gewenst had nooit de Egeïsche Zee te zijn overgestoken.
Je krijgt geen Spartaanse schepen en wij zijn niet geïnteresseerd in een verenigd Griekenland.
Dat is jouw droom, Themistocles, niet de onze.
Al wat mij zorgen baart is het behoud van Sparta.
Mijn wachters zullen je uitgeleide doen.
Het is grappig dat je spot met de vrijheid hier zo in je egoïstische isolatie.
Nochtans heeft de vrijheid in al haar wijsheid...
jou uitgekozen om haar te verdedigen.
Mijn koningin.
Zal Sparta ons bijstaan in onze strijd?
Kennelijk hebben de Perzen, de Spartanen een aanbod gedaan wat ze niet kunnen weigeren.
En dat is?
'n Mooie dood.
Men zegt dat je de moedigste aller kapiteins bent.
Men zegt dat jij de hoer bent van de oostelijke zeeën.
Je bent niet de verstandigste.
Jullie bevelhebber is Grieks, net als ik.
Jullie, Perzische mannen, volgen bevelen op van een Griekse vrouw.
Ja mijn broeder, ik ben Griekse van geboorte.
En er stroomt Grieks bloed door mijn aderen.
Maar mijn hart...
is Perzisch.
Binnen enkele uren... zal de Griekse vloot vermorzeld zijn.
Wat met onze meester en de zo gevreesde Spartanen?
Er valt niets te vrezen.
Alleen koning Leonidas en zijn persoonlijke lijfwacht van 300 man...
marcheren op naar het gevecht.
en zullen ogenblikkelijk instorten.
Jij...
Ben je het met ons eens?
Velen zullen vergaan.
Ik ben erg onder de indruk van je vertrouwen.
Het is ongebruikelijk voor een simpele matroos...
zijn blik niet naar beneden te richten als hij door mij ondervraagd wordt.
Of heb je gewoon lak aan discipline?
Een man zijn handen liegen niet.
Daaraan kan je iedere onvolmaaktheid of fout in zijn karakter zien.
Zie je, je handen zijn niet ruw genoeg om te hebben gewerkt aan het getuig van een schip.
Ik ken iedere man onder mijn zweep. Leg mij dan eens uit..
hoe het komt dat ik jou niet ken?
Vergeef me, commandant.
Laat ik me voorstellen.
Pak die spion!
Lafaard.
De storm hangt boven ons.
Dat is maar het gekke Griekse weer.
Themistocles - Kom binnen.
Calisto... wat hier besproken wordt moet niet herhaald worden.
Nergens.
M'n zoon heeft nog niet het recht verworven aan de tafel te zitten met oorlogsveteranen...
maar je kan hem vertrouwen.
Goed dan.
Vertel.
Een Griekse voert Xerxes' schepen aan richting zuiden.
Artemisia...
Ik heb over haar gehoord.
Artemisia is bijzonder moordlustig met bekwaamheid op zee.
En ze hunkert naar wraak.
Het gerucht doet de ronde dat haar ganse familie werd uitgemoord door Griekse Hoplieten.
Ik heb die verhalen allemaal gehoord.
De Hoplieten spaarden die dag niemand.
Men zegt dat ze iedereen hebben verkracht en haar hele familie hebben afgemaakt.
Daarna richtten ze hun aandacht op haar.
Na jaren in het ruim van een Griekse galei te hebben doorgebracht...
werd ze van boord gesmeten en voor dood achtergelaten...
waar ze half dood werd gevonden door een Perzisch zeeman.
Artemisia zwoer die dag dat ze naar Griekenland zou terugkeren...
alleen om het te zien branden.
Ze werd gevoed, gekleed en getraind door de beste krijgers van het Perzisch rijk.
Tot er niemand meer was die zich kon meten met haar kunde en vaardigheid met het zwaard.
De grote koning Darius was onder de indruk van haar toewijding...
en al snel bracht ze het tot bevelvoerende aan zijn zijde.
Zij verkocht haar ziel aan de dood zelve.
Sommigen zeggen dat ik de mijne verkocht aan Griekenland.
Hoe denk jij erover? - Ik?
Ja, jij bent de toekomst van dit land.
Ik ben bereid te strijden.
Ik mag hem wel. Hij doet me denken aan jou.
We zullen iedere man kunnen gebruiken. - Hij is nog maar een jongen.
Er hebben er al veel jongere geweest die ons land hebben verdedigd, vader.
Genoeg!
Je bent een dromer en we praten hier niet meer over.
Themistocles, ik heb je plan in werking gesteld...
en mijn landmacht zal in 2e instantie als reserve dienen.
Dat zal niet nodig zijn.
Dat kan ik je verzekeren.
Dan nu het slechte nieuws. Leonidas is opgemarcheerd naar de "warme poorten".
Slecht nieuws? Met de Spartanen aan de warme poorten...
is de overwinning een feit.
Als het leger met hem meewil.
Tussen het orakel en de Carneusviering,is Leonidas opemarcheerd met slechts 300 man.
Dus, het enige wat tussen Athene en de totale ondergang staat...
zijn Leonidas en 300 Spartanen.
We gaan de badhuizen één voor één af...
en vaardigden een oproep uit voor vrijwilligers.
Goed, dan rest er nog wat tijd om hen onze strategie uit te leggen.
Hou hen wel gevoed... en nuchter.
Nog iets?
Het zou niet erg zijn, mochten ze met een zwaard kunnen omgaan.
Kijk eens aan!
Verdomd! - Weet jouw vader dat je hier bent?
Nee, meneer.
En dat schild en zwaard? - Van m'n grootvader.
Mijn moeder gaf me die vanmorgen.
Ze gaf je dus haar zegen? - Ja, meneer.
Als je dit nu ook nog zou slijpen...
Je vader bereidt een verrassing voor morgenavond voor.
Ik verkies te strijden, nu.
Kom aan boord van mijn schip en daar zal je vechten.
Ja, meneer.
We hebben slechts 50 schepen kunnen bijeen brengen.
De Perzen overstijgen dit met duizenden.
Hun schepen blijken niet echt zeewaardig.
Er is niets logger als die enorme schepen van de Perzische vloot.
Dan hebben wij het voordeel van snelheid en wendbaarheid.
Daarbij komt dat de stadstaten slechts 'n handvol manschappen leveren voor één schip.
waar natuurlijk Athene het overige levert.
We kregen het bericht dat een vooruitgeschoven smaldeel Perzische schepen...
in veiligheid schuilt voor een storm net aan de overkant van de zeestraat.
Als het weer betert zouden we ze kunnen aanvallen bij dageraad.
Een vroege Griekse zege.
De Goden hebben ons de kans gegeven...
de Perzen een slag toe te brengen en het Griekse moreel op te voeren.
Aantrekkelijke verleiding, maar we houden ons aan het strijdplan.
Vandaag bij zonsondergang varen we uit...
richting de Perzische armada.
We vallen ze aan in open water en geven hen geen kans ons in het nauw te drijven.
Een duizendtal schepen aanvallen met ons beperkt aantal is zelfmoord.
Dit is mijn plan.
Kijk eens naar hun excuus voor een zeemacht.
Hun schepen vormen geen bedreiging.
Ik heb een 2e in bevel nodig, Achmenes...
en wie zijn bekwaamheid bewijst zal zijn plaats verdienen aan mijn zijde.
Generaal Bandari heeft zich aangeboden om de eerste aanval te leiden.
Bandari!
Commandant? - Ik laat jou je eerste offensief aanvoeren.
Wat garandeert mij dat je voor een snelle zege zal zorgen?
Mijn woord en mijn leven.
Goed.
Mijn opdracht?
Verneder de Grieken en vermorzel hun schepen.
Ze zullen sterven tot de laatste man.
Broeders, bedaar jullie hartslagen...
en kijk diep in jullie ziel...
want vandaag zullen we op de proef gesteld worden.
Als je in het heetst van de strijd... een reden zoekt om door te vechten...
het idee krijgt... om op te geven... of indien je dat zou gaan krijgen...
kijk dan naar de man die naast je vecht.
Dat is het "waarom" van de strijd.
Dat is het verbond der broeders onder de wapens.
Een onverbrekelijk verbond gesmeed in de smeltkroes der strijd.
Je zal dichter bij hen staan dan bij diegenen waar je je bloed mee deelt.
Want er is geen nobeler doel, dan te vechten...
voor hen die aan je voeten liggen en hun leven gaven voor jou.
Jullie zullen hard strijden, vandaag.
Jullie strijden voor jullie broeders.
Jullie strijden voor jullie families.
Maar het meest van al, strijden jullie voor Griekenland!
Er is maar één ding waar je zeker van moet zijn als het gevecht begint.
En wat is dat?
Je niet laten doden op de eerste dag.
Dat geldt ook voor de rest van jullie.
Perzische schepen zijn sterk aan de voorzijde...
maar kwetsbaar in het midden. Daar vallen we hen aan.
Nu!
Ten aanval!
Ram ze!
Achterwaarts! Nu!
Ga er doorheen!
De vijand zijn tactiek is creatief.
De defensieve cirkel laat geen ruimte voor een aanval.
We zijn aan het verliezen. - Nee, jij bent aan het verliezen.
Trek ze terug. Laat hen deze dag maar hebben.
Jouw falen verveelt me, Bandari.
Ik zal deze wonde me niet laten tegenhouden.
Om één of andere reden, geloof ik je.
Mijn zwaard zal scherp en klaar zijn tegen morgen.
Goed. Morgen strijd je aan de zijde van je vader.
Niet slecht voor een stel landbouwers. - En dichters en beeldhouwers.
Wie kon weten dat een groep ongetrainde manschappen...
het er zo goed zouden van afbrengen tegen zo een geducht tegenstander?
We hebben al onze krachten nodig voor de veldslag van morgen.
Hoe lang denk je dat we het gaan kunnen volhouden?
Als mijn plan werkt...
net zolang tot Sparta zich aansluit bij Griekenland.
Mannen! Wie wil zijn wijn delen met mij?
Verslag! - We zijn nog altijd de verliezen aan het tellen.
Maar u moet begrijpen dat het extreem moeilijk is...
gelet op de zee en de getijen...
Verslag?
75 Schepen verloren. 30 onherstelbaar beschadigd.
20 nog in staat terug te varen om hersteld te worden in een veilige haven.
De bevelhebber van de Grieken, noemt men hem Themistocles?
Ja, hij is een Atheens generaal.
Naar verluid heeft hijzelf de dodelijke pijl afgeschoten op koning Darius.
Deze Themistocles heeft zich als bijzonder briljant getoond in de strijd.
Hetwelk meer is dan wat ik van jullie kan zeggen.
Vinden jullie heren, dat mijn bevelen onredelijk zijn?
Is een overwinning te veel gevraagd?
Uw teleurstelling over de verliezen van gisteren is terecht.
Mijn teleurstelling?
Mijn teleurstelling ligt niet bij mijn verliezen.
'n Onbeduidend aantal schepen en een paar dode slaven betekenen niets voor mij. Nee...
Mijn teleurstelling...
zijn deze manschappen.
Niettegenstaande ik omringd ben door duizenden...
sta ik alleen.
Ik verlangde naar een ziel die me nabij stond.
Waarop ik kon vertrouwen.
Zeg me eens, generaal Kashani... ben jij die man?
U zal de overwinning smaken tegen het einde van de dag.
Dat verzeker ik u.
Ik hoop het.
Voorwaarts!
Nu!
Zie je ze?
De Grieken trekken zich terug. - Hij heeft hen net waar hij ze hebben wil.
Kashani is een fijn strateeg...
Ik had het over Themistocles.
Rotsen!
Stop!
Zet je schrap!
Wat doe jij hier? - 'n Man z’n verantwoordelijkheid...
is het verdedigen van zijn familie en zijn natie.
Wie heeft je dat gezegd? - Mijn vader.
Zag je met welke gratie Themistocles misleiding ontplooide?
Waarom is een overwinning toch zo veel gevraagd?
Hoe kan ik u... - Zwijg.
Jij zal voor mij een bericht gaan bezorgen.
Nu zullen ze ons vrezen! Nu zullen ze de Grieken vrezen!
Hij heeft gelijk!
Vrees de strijdende Grieken. Vrees zijn zwaard en schild.
Vrees zijn geliefde Griekenland.
Maar bovenal... vrees zijn vrijheid!
Wees niet boos op de jongen.
Ik plaatste hem onder mijn commando. - Kwaadheid bewaar ik voor mijn vijanden.
Themistocles!
Artemisia's schip ligt voor anker in neutrale wateren.
Ze wil overleggen met Themistocles. - Hoe kan je z'n veilige terugkeer garanderen?
Wel jongen, het enige waar ze eer aan wil halen is zien hoe je vermorzeld wordt...
en je vernietigde vloot zien zinken naar de bodem van de Egeïsche zee.
En is begerig jou te herkennen...
vastgepind aan de mast van jouw schip met haar zwaard...
als je zinkt naar je waterig graf.
Waarom zei je dat niet in het begin?
Welkom op mijn nederige schuit.
We zijn vereerd door je aanwezigheid.
Jouw schuit en jij zijn behoorlijk indrukwekkend.
Vriendelijke woorden.
Kom nu, Themistocles, we hebben veel te bespreken.
Geloof jij dat de Grieken afstammen van de Goden?
Ik heb sommigen dat horen zeggen.
En jij? Zit er een God in jouw bloedlijn?
Mijn mannen beweren dat toch en gebaseerd op de strijd van afgelopen dagen...
zou ik zeggen dat er iets Goddelijks in je zit.
Wie gebruikt nu vriendelijke woorden?
Mijn mannen zeggen dat jij het was die koning Darius velde bij Marathon.
Vele heroïsche daden deden zich voor op die dag.
Dat was tien jaar geleden.
Feiten bij een veldslag worden vaak verkeerd voor de geest gehaald.
Dit feit zou je je zeker nog herinneren.
Ik doe wat ik moet om Griekenland te verdedigen.
En ik moet doen wat moet om het te verslaan.
Voor iedere gedode Griek moet jij 1000 Perzen doden.
Voor ieder schip dat ik doe zinken... moet jij er honderd doen zinken.
Ik kan me verliezen veroorloven, gedurende weken, maanden, als het moet.
Mijn overwicht zal je verslaan en ik neem jouw dierbare...
schepen in met mijn zwaard en zo ook jouw Griekenland.
Vraag je me een overgave te overwegen?
Nee...
ik bied je de gelegenheid aan, die miserie te vermijden en je bij me aan te sluiten.
Ik heb nood aan een bevelvoerder zoals jij.
Kijk naar de verdediging die je opwierp.
Een handvol vertrouwelingen?
Leonidas met 300 Spartanen?
Het is beschamend voor het machtigste rijk wat de wereld ooit zag.
Ik verwijt jou niets, Themistocles.
Je vocht alsof het bloed van Poseidon zelve door je aders stroomt.
Nee, ik verwijt het Griekenland.
De kwetterende bureaucraten en hun politieke kuiperijen...
door jou naar hier te sturen om te sterven.
En toch vecht je nog.
Dus moet er...
Wat?
een gezin zijn, thuis in Griekenland dat...
je dwingt te strijden met zo veel passie?
De waarheid is, dat ik geen tijd heb voor 'n gezin.
Ik heb mijn hele volwassen leven doorgebracht met mijn enige echte liefde...
de Griekse vloot. Mijn enige passie.
Klaar voor jouw komst.
Het doet me deugd te denken aan jou die zich voor me verbergt...
verzakend aan een gezin en liefde...
voor de belofte van een diepere extase.
De extase van staal in vlees.
Dood en mes.
En razernij... en zweterige spieren.
Van puur genot...
en diepste smart.
Sterf vanavond samen met mij en word morgenochtend herboren.
Plant je zwaard in het hart van onze vijanden.
Jij vecht voor vrijheid.
Ik bied je vrijheid aan zonder gevolgen of verantwoordelijkheid.
Sluit je bij me aan.
Aan mijn zijde.
Adem je adem alsof het je laatste was.
Vervoeg me.
Nee.
Jij bent geen God, je bent maar een man.
Wees snel met je zwaard.
Je zal je dood niet vinden, vanavond. Wachters!
Haal dit vuilnis van mijn schip.
En? Wat ben je te weten gekomen?
Kan Artemisia verslagen worden?
De volgende keer dat we haar zullen ontmoeten zal ze een helse dood met zich meebrengen.
Zet mijn persoonlijke lijfwacht in.
Achteruit!
Terugtrekken! - Terugtrekken!
Themistocles, daar in het water!
Boogschutters! Boogschutters, nu!
Boogschutters aan dek, nu!
Vlug!
Ga ervoor. Schiet naar believen!
Doorvechten, jongen!
Doorvechten!
Richt op de man daarboven. Daarboven.
Verlaat het schip!
De doden treft geen schuld. Geen verantwoordelijkheid.
Themistocles zag hoe de lijken van zijn mannen de Egeïsche zee rood kleurden door hun bloed.
Werden zij het slachtoffer van zijn ego?
of om zich van het schuldgevoel te ontdoen voor de vergissing bij Marathon?
Hoeveel manschappen hadden gered kunnen worden als Themistocles die jongen had gedood.
Zelfs zijn eigen ziel kan het niet zeker weten.
Mijn vriend, we vochten een ongelijke strijd.
Tezamen.
Luister naar me, Themistocles...
je moet morgen met tweemaal zoveel kracht strijden.
We zullen schouder aan schouder vechten.
Nee, mijn zoon.
Jij moet verder voor ons beiden.
Wat heeft hij gezegd?
Dat zal ik je zeggen als de tijd rijp is, jongen.
Wees nu stil.
God is met je vader's geest.
Hoe dikwijls denk je dat we zo 'n tragedie kunnen doorstaan?
Zo dikwijls als moet.
We veranderen jonge mannen in herinneringen.
Denk je dat ik dit prettig vind?
Zien hoe mijn vriend z'n laatste adem uitblaast?
Iedere vrouw die door mijn beslissing tot weduwe gemaakt wordt?
Ieder kind dat moet opgroeien zonder vader?
Dat zijn mijn keuzen. Dat is de draaglast van mijn commando.
Hoe makkelijk is toch het vernietigen van de sterken en de zelfdestructieve.
Laat mijn leger de grote krijgers van Sparta aanschouwen.
Laat ze langs deze lijken marcheren.
Laat hen zien wat de prijs is de Godkoning uit te dagen.
Koning Leonidas en zijn dappere 300...
waren het beste wat Griekenland kon bieden.
Er zullen geen redders zijn om in opstand te komen en ons te verslaan.
Niets zal de opkomst van mijn rijk tegenhouden.
Majesteit...
Jij... breng deze dode koning zijn zwaard naar Athene.
Laat hen weten dat ik eraan kom voor hen.
Laat hen weten... dat Athene, hun geprezen juweel van een stad...
gewist zal worden uit de geschiedenis.
Themistocles!
Ik heb nieuws uit Thermopylae.
Leonidas werd verraden door een gebochelde. De Spartanen werden afgeslacht.
De Warme Poorten zijn gevallen.
Zo 'n opoffering!
Griekenland heeft nu haar martelaar!
Daxos, breng het nieuws uit de Warme Poorten...
naar iedere stad, ieder dorp...
opdat ieder land je woorden hoort. - Maar ze zijn dood. Allemaal.
Sparta's offer zal ons verenigen.
Ga nu!
Verplaats al onze schepen en manschappen naar de veiligheid van Salamis.
En jij?
Ik breng Daxos' bericht naar Athene.
Men zei me dat die gebochelde verantwoordelijk is voor de val van de Warme Poorten.
Want hij verraadde zijn land.
Haalde het eergevoel van zijn rug en verving het door Perzisch goud.
Wat is jouw naam, verrader?
Ephialtes van Thrachië.
Ik zou dit nobele zwaard moeten bevochtigen met jouw bloed.
U zou nog gelijk hebben ook.
Er is weinig moois aan mij.
Er zit weinig moois aan wat ik gedaan heb.
Zeg wat je te zeggen hebt.
Ik smeek u... en heel Athene.
De Godkoning zal de stad tot op de grond platbranden.
Wees stil!
Leonidas en de Spartanen hun offer... was geen nederlaag.
Het was een prachtige overwinning.
Deze... eenvoudige waardige daad...
zal ons toelaten al onze staten bijeen te scharen...
en Griekenland te verenigen met slechts één doel...
samen tegen één vijand.
En jij... jij brengt deze boodschap naar je Godkoning:
We zullen uitvaren met al onze schepen die we nog hebben...
en het beëindigen in de baai van Salamis.
Maar dat betekent dood en destructie.
Ja. Dat zal er zijn.
Themistocles.
Ik ben hier om je koningin te spreken.
Ik waarschuw je, Athener, je zou wel eens geen warm welkom kunnen krijgen.
Mag ik u mijn diepste medeleven betuigen.
We kunnen niet veranderen wat er gebeurd is met Leonidas.
Maar zijn offer zal niet vergeten worden.
Ik heb geen preek te krijgen over offers, maar maak het kort, Athener.
Ik verzoek u te mogen beschikken over de ganse Spartaanse marine.
Iedere man, ieder schip wat u me kan geven.
Heb ik nog niet genoeg gegeven voor de eenmaking van Griekenland?
Zal ik ook nog een zwaard in de handen van mijn zoon leggen? Van onze kinderen?
Zou je dan tevreden zijn?
Heb ik nog niet genoeg gegeven voor jouw ambities, Themistocles?
Een koning, echtgenoten, vaders, broeders. Sparta geeft niet meer.
Dit hoort u toe.
Wreek hem!
Het orakel's woord gold als waarschuwing
Heel Griekenland zal vallen.
Perzisch vuur herleidt Athene tot as.
Want Athene is slechts een hoop steen en hout, weefsel en stof.
En als stof zal het verspreid worden door de wind.
Alleen de Atheners zelf blijven bestaan.
En het lot van de wereld hangt af van iedere van hun lettergrepen.
Alleen de Atheners bestaan.
En enkel robuuste houten schepen kunnen hen redden.
Houten schepen...
en de vloedgolf van heldenbloed.
De Grieken waren dwazen zich tegen ons te keren.
Leonidas en zijn troep waren geen partij tegen de wil van een God.
Themistocles was een waardeloze lafaard.
Die zielige marine is amper onze aandacht waard.
Had die waardeloze lafaard zich aan m'n zijde geschaard lag de wereld aan zijn voeten.
Mijn koning... uw nederige dienaar...
brengt u nieuws. De Griekse vloot ligt weerloos voor anker...
in de baai van Salamis. U kan hem zo vernietigen.
Wie voert het commando over ze?
Themistocles van Athene.
Themistocles is dood.
Hij leeft. Ik heb hem zelf gezien.
Breng mijn troepen en wapentuig in gereedheid. We vallen onmiddellijk aan.
Wijsheid...
zou een verkenningstroep sturen om te zien of het geen val is.
Durf jij mij te adviseren in oorlogsvoering?
Ik ben de Godkoning. Ik ben degene die zegevierde over Leonidas.
Ik ben degene, die het pronkstuk van Athene vermorzelde.
Ik ben jouw koning.
Het doden van Leonidas en zijn manschappen maakte van hen alleen maar martelaars.
Maar als u Athene wegvaagt...
steekt u een vuur onder het enige waar ze waarde aan hechten in dit land.
We zullen de Grieken aanvallen met de ganse zeemacht.
Artemisia, genoeg!
Vergeet niet wie die kroon op jouw kinderachtig hoofd heeft gezet...
m'n koning.
Blijf maar gewoon op je gouden troon zitten...
en bekijk de kamp vanuit de veiligheid waarvoor ik wel zal zorgen.
Als we op afstand blijven, zullen we de vernietiging van Athene missen.
Tezamen zullen we het monster te lijf gaan wat een schaduw wierp over ons land.
Ik heb vanmorgen gebeden opdat de Spartanen ons zouden komen helpen.
Mogelijks vinden ze dat ze al genoeg gedaan hebben.
Je hebt ons allemaal teleurgesteld.
Dit is jouw schuld, Themistocles.
Zonder de Spartanen zijn we slechts boerenknechten.
We hadden moeten onderhandelen met de Perzen toen we daartoe de kans hadden.
Jullie hebben gelijk.
Ja, we zijn gereduceerd tot een handvol schepen.
En ja, we zijn slechts boerenknechten.
We zijn handelaars. We zijn jongens...
omgevormd tot mannen door offers en gesmeed door het gevecht.
Ik speelde een gevaarlijk spel en verloor.
Als jullie ervoor kiezen mij de rug toe te keren en naar jullie land...
zal ik jullie daarvoor niet veroordelen. Het staat jullie vrij te gaan.
Jullie zijn nog altijd vrije mannen.
Goed dan.
Laten we onze schouders onder onze taak zetten...
en die schepen bevrijden uit de greep van de bezetters van Griekenland.
Vandaag hebben we een voorrecht wat we het onze kunnen noemen.
Een verhaal dat men nog duizend jaar zal vertellen.
Laat onze laatste weerstand opgetekend worden in de geschiedenis.
Laten we aantonen dat we liever staande sterven...
dan op onze knieën te leven.
Er is slechts één ding wat je vandaag zeker moet weten.
Niet te sterven.
Nee.
Jouw vader's laatste woorden:
Hij zei me dat het je het recht hebt verdiend om aan de tafel te zitten.
Welnu broeder, geen tactieken of trucs meer.
Dit zal het laatste gevecht zijn wat we samen doen.
We hebben zij aan zij gestreden zolang ik me kan herinneren.
Ik zou niets liever willen dan dit zwaard te ruste te leggen.
De voorbereidingen die ik verzocht? - Benedendeks.
Goed.
Ben je zeker dat je alles wil inzetten? - Ja.
Zonder Artemisia aan het commando is de Perzische marine niets.
We zullen er nooit in slagen tot bij haar te geraken.
Ik zal tot bij haar geraken en maak er een eind aan.
Er zal geen ruimte zijn voor een terugtocht.
Dat weet ik.
Vandaag zullen de laatste Griekse schepen vernietigd worden.
Toon hen geen medelijden! Geen genade!
Vandaag zullen we dansen op de ruggen van dode Grieken.
Vandaag brengen we onderwerping.
Vandaag wil ik Themistocles zijn strot voelen onder mijn laarzen.
Mannen! Zet je schrap.
Maak je klaar voor lijf aan lijf gevecht.
AANVALLEN!
Verdedig de man die naast je staat!
Hou je niet in! Red je glorie!
Ik ben hier niet slechts als getuige!
Nu!
Laat ze hun ziel recht naar de hel sturen.
Je biedt vrijheid aan zonder gevolgen en verantwoordelijkheid.
Neem je mijn voorstel aan?
Mijn antwoord is nog altijd neen.
Je vecht veel harder dan je neukt.
Geef je aan me over of vind de dood.
Tegen wie zou je vechten als ik er niet was?
Niemand kan jouw vaardigheid aan.
Ik sterf liever als vrij man dan te leven als slaaf.
Zelfs al was mijn ketting aan jou vastgemaakt.
Het begint als een zucht, een belofte.
Het lichtste briesje danst doorheen de tuigage en muziek...
klinkt boven de graven van tienduizend mannen.
Het gaat door haar haar als de voorzichtige streling van een minnaar zijn hand.
Die bries... die belofte werd een wind.
'n Wind die over Griekenland woei als drager van een boodschap...
steeds weer opnieuw vertellend over dame Vrijheid.
Over hoe wijs ze was, Leonidas te hebben opgedragen alles aan haar voeten te leggen.
Een wind van mijn broeders hun offer.
'n Wind van vrijheid.
'n Wind van gerechtigheid.
'n Wind van wraak.
Je bent omsingeld. Heel verenigd Griekenland staat tegenover je.
Delphi, Thebes, Olympia, Arcadia en Sparta.
Als de dood vandaag voor me komt, ben ik er klaar voor.
Ik zou mijn zwaard kunnen laten zakken.
Er rest je nog tijd om in een schuit te ontsnappen.
Het zou een slechte keuze zijn mijn hand te dwingen in actie te komen.
Nu dan, geef je schepen het bevel tot overgave.
Overgave?
Nederlandse ondertiteling: "Bère"
Controle en bewerking: Goffini